بهره‌مند شود بايد بدون منّت گذارى انجام گيرد ، خير با منّت به حكم قرآن مجيد باطل است و هيچ گونه سود آخرتى بر آن مترتب نيست . يا ايُّهَا الَّذينَ آمَنُوا لاتُبْطِلُوا صَدَقاتِكُمْ بِالْمَنِّ وَ الْاذى » « 1 » اى اهل ايمان ! صدقه‌هايتان را با منت و آزار باطل نكنيد . واجب است در خيرى كه نسبت به مردم انجام مىگيرد كرامت و آقائى و حيثيت مسلمان رعايت شود ، قرآن مىفرمايد : قَوْلٌ مَعْرُوفٌ وَ مَغْفِرَةٌ خَيْرٌ مِنْ صَدَقَةٍ يَتْبَعُها اذىً » « 2 » گفتارى پسنديده [ در برابر تهيدستان ] و عفو [ ى كريمانه نسبت به خشم و بد زبانى مستمندان ] بهتر از بخششى است كه دنبالش آزارى باشد . امام صادق عليه السلام مىفرمايد : الْمَنُّ يَهْدِمُ الصَّنيعَةُ . « 3 » منتّ گذارى كار خير انسان را نابود مىكند و بهرهء آخرتى آن را فنا مىسازد . از قرآن مجيد استفاده مىشود كه منّت و اذيت ، در باطل كردن عمل خير ، مستقيم و غير مستقيمش فرق نمىكند ، چه اين كه انسان به شخصى كه كمك كرده رو در رو منّت گذارد ، چه اين كه عمل خيرش را بر ديگران بازگو كند كه غير مستقيم افراد محترم در معرض منّت و اذيت قرار گيرند ، اين هر دو نابود كننده عمل ، و باطل كنندهء كار خير است . رسول خدا صلى الله عليه و آله مىفرمايد :

--> ( 1 ) - بقره ( 2 ) : 264 . ( 2 ) - بقره ( 2 ) : 263 . ( 3 ) - الكافى : 4 / 22 ، حديث 2 ؛ من لا يحضره الفقيه : 2 / 71 ، حديث 1760 .